de vele waarheden over de roodborst, en wat dat over ons zegt.

roodborstje

Foto: Roodborstje op een bankje in Schotland, september 2011.

Welk verhaal is waar?

Het harde snaveltje dat met lage snelheid tegen het raam tikt, vecht tegen onrecht. Zo maakte een roodborst ooit een gat in de ruit van Rita Verdonk, de rechtse Nederlandse politica, toen die als minister van Vreemdelingenzaken gehaat en geliefd werd voor haar strenge terugkeerbeleid. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens veroordeelde de Nederlandse staat in die periode voor het onrechtmatig terugsturen van een asielzoeker naar een Somalië in oorlog en honger. De roodborst is een vrijheidsstrijder. Een socialist.

De bloedrode borst is een cadeautje van de stervende christus. Een venijnige doorn stak in diens oog. Het roodborstje, nieuwsgierig als altijd, zat naast hem op het kruis. Het brak met zijn sterke snaveltje de stekel af en trok hem voorzichtig uit de wonde. Daarbij viel een druppel bloed op zijn borst en werden zijn pluimpjes rood. Jezus zag dit en zei: “Aan deze druppel bloed zal men voortaan herkennen dat jij mijn lijden hebt verzacht.” De roodborst staat voor hoop en leed. Hij is een samaritaan met een litteken.

De brede rode borst dient om indringers af te schrikken. Hij schreeuwt: “Let op, ik ben gevaarlijk.” Jaagt angst aan. De agressieve, xenofobe roodborst steekt zijn borst vooruit en beweegt heen en weer om anderen weg te jagen. Hij is onverdraagzaam. Haat. Hij palmt een territorium in, groter dan-ie nodig heeft. En bij territoriale gevechten doodt-ie vaak zijn tegenstander – niet als andere vogels. Hij is een eenling en duldt nauwelijks gezelschap. De roodborst scheidt en doet lijden.

De warme rode borst dient om vrouwtjes te versieren. Eerst ziet hij vrouwtjes, met dezelfde rode borst, aan als rivalen. Maar zodra hij zijn vergissing merkt, paait hij hen. Bevriendt hij hen. In het nastreven van zijn bevrediging is de roodborst lief. Een ridder. Don Juan.

Al deze verhalen zijn voor iemand waar. Maar in jouw hoofd overleeft maar één beeld. Je kiest het verhaal waarin jij het liefst gelooft. Dat jou de juiste troost biedt, of hoop of bevestiging. De waarheid die je het meest raakt. Die het best bij jouw zelfbeeld en je blik op de wereld past. De roodborst is een splijtzwam. Een geloof.

Zou het mogelijk zijn, al onze verhalen over de roodborst te verenigen? Of kan ons hoofd dat niet aan? Zullen we altijd blind blijven voor elkaars perspectief? En de roodborst in een hokje blijven dwingen?

Als rare, soms vleugellamme, soms ook voor elkaar
onzichtbare vogels wonen zij in de boom van hun lange,
gezamenlijke verleden: een dicht bebladerde kruin 
van feiten en dromen.

– Leonard Nolens, uit ‘Dagboek van een dichter’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s