kastelen.

Ruïne op een eiland in Loch Assynt, Schotland

In mijn jeugd waren er kastelen. En nu zijn er momenten waarop ik ze mis. In verhalen. In fantasie. Op vakantie. In het buitenland. En thuis. Steeds vaker.

Een kasteel heeft torentjes, monsters en speelruimte. Rotsmuren, verhalen en prinsessen, of prinsen. Meren. Vijvers. Een slotgracht. Beken. Zeeën van tijd.

Eeuwig vier zijn. Dat zou pas wat zijn.

  1. Stijn

    Doe anders nog eens een oud stripverhaal open. Wanneer je kastelen wil, dan zou ik zeker eens snuisteren binnen de ‘blauwe reeks’ van Suske en Wiske. Het album ‘De Schat van Beersel’ (nr. 25) is alvast een aanrader!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s