Jean-Marie en het ranzige randje

Normaal zou ik me er niet minder om kúnnen bekommeren, om verhalen over krullebollen uit Brasschaat en hun vakantie-avonturen. Het tot groteske proporties gemediatiseerde verhaal over Jean-Marie Pfaff die een zwarte tuinman schopt, heeft echter een ranzig randje dat niemand blijkbaar wil aanraken.

De feiten ziet u hierboven: Pfaff duwt met zijn voet een man en die man kan daar niet om lachen. Dat lijkt me maatschappelijk gezien een vrij onproblematische situatie. Omdat de man zwart is, wordt het verhaal echter opgepikt door het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) van Jozef De Witte. Het CGKR vindt het niet kunnen dat Pfaff dolt met zwarte mensen en dat dat ook nog eens wordt uitgezonden door VTM, en roept op tot een heksenjacht op beide.

Het ranzige zit hem net in de redenen die het CGKR aanhaalt om die heksenjacht te rechtvaardigen. Ik ben ervan overtuigd dat Pfaff die tuinman alleen heeft geschopt bij wijze van grap en dat ’s mans reactie even normaal als relatief was. Ik bedoel maar: ook jij kan boos worden om zoiets, maar op elk ander moment, afhankelijk van je humeur, zou je er misschien wel om kunnen lachen. Waarmee ik wil zeggen dat de aard van het voorval niet kwestend, beledigend of gewelddadig (bedoeld) was.

Ik ben er, belangrijker, ook van overtuigd dat net hetzelfde zou gebeurd zijn als de tuinman een blanke was geweest, of eender welke huidskleur, nationaliteit, godsdienst, seksuele voorkeur,… zou hebben gehad. Pfaff had zin in een grapje en de huidskleur van die man had daar niets mee te maken. Net daar zit de foute redenering van het CGKR: zij kijken niet verder dan het feit ‘Er is een zwarte geschopt’. Elke context ontbreekt. De context is: er is een man geschopt. Die was toevallig zwart. Dat is even belangrijk als het feit dat hij een broek droeg en twee ogen heeft.

Volgens mij is het negeren van die context gevaarlijk. Immers, de aandacht wordt opeens gevestigd op de huidskleur van die man, die helemaal niet belangrijk wás. Het CGKR overtreedt daarmee zijn eigen uitgangspunten en karikaturaliseert een situatie, maakt een onschuldige situatie veel explosiever dan ze was en zorgt voor een maatschappelijke polarisering. Het CGKR maakt zich zelf schuldig aan stereotypering: het reageert alleen maar op deze manier omdát het ‘slachtoffer’ zwart is. Net dat máákt van die man een slachtoffer van zijn huidskleur.

Bovendien degradeert dit het integratievraagstuk. Als we de antiracismewet op elke banale situatie gaan toepassen, waarin die wet helemaal niet nodig is en die zichzelf veel makkelijker zou uitbalanceren via zelfregulering, dan doet dat afbreuk aan de redenen waarom die wet in het leven is geroepen en die waren nobel en noodzakelijk. Het CGKR zou beter moeten weten dan de tegenstanders van een verdraagzame samenleving te voeden met dit soort terecht bekritiseerbare onverdraagzaamheid.

Om het debat voort te zetten: wat vindt u van deze aangebrande uitspraak?

(foto via hln.be)

Eén reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s