Het

Een tot nog toe immer intrigerende vraag: is het nu ‘de’ of ‘het’ weblog?

De regels der democratie ten spijt – ‘de’ weblog was altijd dominant en dus waarschijnlijk juister, hoewel zowel ‘de’ als ‘het’ altijd heeft gemogen – vind ik ‘het blog’ en ‘dit blog’ mooier. Ik bleef daar dan ook altijd aan vasthouden, hoewel ik ‘het’ steeds minder vaak hoorde of las. Ik begon me wat eenzaam te voelen. Het begon me zelfs te dagen dat ik mijn starheid maar moest verlaten en maar moest toegeven aan de wet van de sterkste.

Maar kijk. Met het invloedrijkste blog in Vlaanderen staat Michel me nu – meer dan waarschijnlijk onbewust – bij. Kijk maar in de hoofding. Nu ‘de’ sterkste wat minder sterk is, en de ‘hets’ wat talrijker zijn, is mijn starheid lekker gevoed.

Puh.

Lawaai

Het is hier doods tegenwoordig. Even wat lawaai maken.

Dat het stil is op “voor waar.” heb ik uiteraard volledig aan mezelf te wijten. De laatste maanden ben ik een slechte blog-host geweest en dat heeft alles met mijn job te maken. Als je de hele dag voor een pc zit, heb je ’s avonds nu eenmaal zin in andere dingen. Om ten slotte zelfs daar niet aan toe te komen…

Ik heb nog welgeteld negen (9) boeken liggen die ik graag dit jaar had gelezen. Ik heb een stapeltje dvd’s gekocht die ik nog niet eens heb bekeken – ook omdat ik nog een grotere stapel heb gekregen voor mijn verjaardag. Mijn vrienden weten nog net dat ik leef, gelukkig, maar daar gaat dan ook al mijn energie naartoe. En ik heb net (digitale!) kabel besteld, dus weet ik niet of ik nog veel ga bloggen, nu ook ik Martine Tanghe en Erik Van Looy in mijn huiskamer te gast zal hebben. Of hoe mijn balans is gekanteld naar actief overdag en passief daarbuiten. Oh ja: met mijn job gaat het goed, dank u.

Dit is dus een excuus voor het gebrek aan lawaai hier, maar tegelijk is het dat ook niet.

Alles komt altijd goed.

&Improved

Ik voel me nieuw. Dat zie je en daar zul je…

• Maar wat zie je?
• Wat is er nieuw.
• Ik heb een nieuwe job.
• Wat vind je ervan?

…later meer over kunnen lezen.

Voor jou

Tot nog toe heb ik altijd ‘u’ tegen ‘je’ gezegd.

Dat vind ik opeens te afstandelijk.

Jij bent niet alleen een lezer, niet zomaar iemand, maar iemand die ervoor kiest om na één zin nog door te lezen en dat siert je. Voor jou schrijf ik dit. Dit is dus voor jou.

Vanaf nu ben je dus gewoon ‘jij’ en ‘jou’. Niet omdat “de” mensen belangrijk zijn, maar omdat iedereen dat is. Niet alleen wie “de” is. Dat is dit blog.

Daarom wil ik ook, langs neus en ogen weg, zeggen: dank je omdat je de moeite neemt om dit te lezen. Nu je toch al zo ver bent gekomen.

En nu je nog verder kijkt dan je neus al langer was geworden: kijk eens naar buiten. Schijnt de zon? Ga dan naar buiten.

07

Nieuw en tijdelijk: de pagina categorie 07 op dit blog (zie hiernaast).

Tot de impact van deze verkiezingen is weggeëbd, kunt u daar terecht voor ‘duiding en commentaar’, zoals dat heet, maar dan in een journalistiek onverantwoorde vorm: subjectief.

Alles wat van dichtweg en verbij te maken heeft met de federale verkiezingen, wordt hier gebundeld.

Om u een betere keuze te bieden. Want dat is democratie.

Het topje van de ijsberg

De nieuwe header van dit blog, hierboven te bewonderen, is van de hand van Winfried Wisniewski. Dat is op zich niet veelbetekenend, maar het spreekwoordelijke topje van de ijsberg krijgt hier een wrange bijbetekenis. Hierboven komt namelijk niet de hele waarheid boven water. Kijken we even naar de héle foto:

U ziet, heel zielig, een pinguïn die binnen een paar jaar zal verdrinken. De ijsberg waarop hij woont, smelt immers. En dat komt dan weer door de opwarming van de aarde – u heeft er vast al van gehoord. Wisniewski wist nog een aantal overigens ronduit spectaculaire foto’s te maken van de ijsberg en zijn bewoners (kijk ook eens in De Morgen Magazine van het afgelopen weekend).