Archief voor de categorie 'Media'

Mottig eN Malicieus

In-lelijk, noem ik dat. Het lijkt wel een keten van wegrestaurants. Big Mac, iemand? Ik denk dat het vooral aan het lettertype ligt. En aan de kleuren. En aan de compositie. En aan die vreselijke slogan.

De ster is wel leuk…

(Via nieuwsblad.be)

De langste blooper ooit

Het tv-programma De Pak De Poen Show is legendarisch om alle redenen waarom je dat net nìet wilt zijn. Vooral René en Manu Verreth, die aan dit vehikel meteen het einde van hun luierverse carrières als presentator te danken hadden, ligt het knoeiwerk van de toenmalige technici, maar ook van henzelf, nog zwaar op de maag. We lezen ergens:

“De eerste aflevering van de Pak de Poen show, uitgezonden in 1987 op de openbare omroep, is een schoolvoorbeeld van wat er tijdens een live uitzending allemaal mis kan gaan. (…) De studiolichten vielen even uit, de telegeleide autootjes werden gestoord door microfoonzenders en ook de drukknoppen voor de kandidaten weigerden dienst. Het meest hilarische fragment is wel het belspel met Manu Verreth, dat dankzij een nukkige telefooncentrale compleet de mist in ging. Dat incident ontlokte gerechtsdeurwaarder Van Backlé de opmerking “We kunnen niet blijven wachten tot u geleerd hebt te telefoneren”. Na de eerste aflevering nam Luc Appermont de presentatie over en na de derde aflevering stopte de BRT met de show. (speedzone.be)

Haal een zak chips, zet je achteruit en oordeel rustig zelf! Zometeen ben je ooggetuige van het ‘afdrukknopincident’ (in deel 2), waarna alles alleen maar erger wordt. En niet alleen wat misgaat komt ons nu komisch voor…

Deel 1

Deel 2

Deel 3

(…)

Deel 8

(…)


De weggelaten delen van de aflevering kun je op Youtube bekijken.

Schrijven

Zoals Dimitri Verhulst de dag nadien over Hugo Claus zei: “Hij wist wanneer hij mensen moest doen stoppen. Dan plaatste hij een komma, of een punt. Dat was juist”, zo wist ik niet waar te beginnen. Wat is het teer en fris in mijn hoofd, sindsdien.

Ovide, Boes en andere melancholia

Hoeveel ken jij er nog? En welke was je vergeten? Generatiegenoten zullen me dankbaar zijn voor dit kwartier terugblikkend vertier; anderen zullen fronsend wegklikken. Tot gauw, anderen, voor een nieuwe aflevering; veel genot, generatiegenoten, bij het betreden van enkele uwer bespinneragde hersenkamers dankzij deze intro’s van…

Waarom Ishtar niet.

Waarom Ishtar niet, zeiden we een paar weken geleden. “Daarom Ishtar niet”, zeggen deze anderlandse bloggers.

  • Een groepje Ieren:
    “I personally cannot see the appeal of Belgium.”
    “The 10 countries , in no particular order that I think will qualify are: [...], and Belgium (despite the dress)”
    “Now Belgium and the dress.  Its not the most appealing of outfits, red and white stripes that make her look like a strawberry swirl sweet!  Its the same static black and white backdrop.  For me, it’s such a shame that they did not use the backdrop from the Belgian national final.”
    “[...] still wearing that Strawberry Swirl Dress. Female backers seem to be wearing tiny black hats as well.”
    “The performance is [...] demented [...]. With that costume and those facial expressions it will be remembered, but perhaps not for the right reasons.”
  • Ene Jaunted:
    “We suspect the song might have more than a little something to do with the constant tension between his homeland’s French- and Flemish-speaking halves.”
  • Iemand die subtiel de nuances van haar aversie weet te omschrijven:
    “The walls come closer and closer until I can’t breathe, I feel trapped and then I only want to scream in full terror and fear. The stress is unbearable and I hate this song from the bottom of my heart. On top of that I irritate myself silly on the singer and that stupid nonsense language of hers. It would be a lie to say that I like the Belgian entry…”
  • Iemand die perfect de nuances van het lied zelf weet te omschrijven:
    Hearing a runthrough while we were riding the escalators has broken my brain. It’s lift muzak, it’s what you get played while you’re waiting to speak to someone on the technical support “help”line.”

Waarom kijkt niemand naar ‘Damages’?

LET OP: VERHOOGDE VERZURINGSGRAAD. Als u niet tegen eindeloos gemekker kunt, lees dan dit bericht niet en begeef u naar het dichtstbijzijnde terrasje.

94.000 kijkers. Dat haalde de dubbele aflevering van de ronduit superbe topreeks ‘Damages’ – waarin Glenn Close zich schijnbaar moeiteloos, en dus op sublieme wijze, een Golden Globe bij elkaar speelt – vorige week nog. Het gevolg is dat de lieve mensen van 2BE beslist hebben ook dat ton kijkers, of toch het gros van hen dat op maandag vroeg moet opstaan, het recht te ontzeggen naar de serie te bekijken. Vanaf nu moeten we eerst naar een futiel seksprogramma kijken, en pas daarna, way past bedtime, naar ‘Damages’. Voor wie daar nu al een slimme repliek op denkt te hebben klaarzitten: mijn videorecorder is kapot.

Dat is vanuit een economisch standpunt best te begrijpen, maar ik pleeg op zondagavond niet erg economisch te denken en ben dus verbolgen. ‘Damages’ was namelijk een van de weinige series waarvoor ik effectief de moeite deed voor de buis te gaan zitten. En te blijven zitten.

Er is trouwens iets dat ik niet begrijp. Waar kijken al die andere mensen dan naar? Naar ‘Flikken’, dat kan toch niet… Die serie is verworden tot een melkkoe van zo’n abominabel slechte kwaliteit dat weldenkende liefhebbers wel op zoek moeten naar wat lekkerders.

Niets van, zeggen die vermeende meerwaardezoekers. 1 miljoen kijkers haalt dat televisieafval nog. En de rest zal dan wel naar dat andere lelijke eendje, ‘Sara’, kijken, of op een terrasje zitten? Dat ga ik vanavond ook doen. Ze moeten niet denken dat ik mijn tijd dan maar aan een derderangs filmpje ga verspillen.

Dit doet mij terugdenken aan de glorieuze dagen waarin ik essays placht te schrijven die opkwamen voor het bedienen van minderheden door de openbare omroep. Zou Canvas ‘Damages’ ook naar het holst van de nacht verhuizen?

Of zou 2BE gewoon een probleem hebben? Wat is hun gemiddelde kijkdichtheid eigenlijk?

Het Grote Provincieonderzoek

 

 

Geplukt van het internet:


De provincie Limburg heeft bij de overige Vlamingen het positiefste imago. De provincie Antwerpen kampt dan weer met een slecht imago in de andere Vlaamse provincies.

Knack

 

Dat blijkt uit een peiling die telefonisch en online werd uitgevoerd door het marktonderzoeksbureau Compagnie bij 800 Vlamingen. In de studie werd gevraagd wat mensen denken over elke Vlaamse provincie en over de mensen die er wonen. De deelnemers konden niet hun eigen provincie kiezen.

Het Laatste Nieuws

 

Hasselt wint de finale van het VTM-programma Mijn restaurant.

De Standaard Online

 

Antwerpen kampt met het slechtste imago. Veel Vlamingen vinden dat Antwerpenaren het irritantste accent en de hoogste eigendunk hebben.

De Tijd

 

Oost-Vlaanderen en Vlaams-Brabant blijken de meest neutrale provincies: weinig mensen hebben er een uitgesproken mening over. In Vlaams-Brabant willen wel veel mensen gaan werken.

De Morgen

 

Het Grote Provincieonderzoek van Compagnie. Omdat ik even reclame wilde maken voor wat ik doe.

 

I (L2) Ype + Willem

Ype+Willem heeft trouwens een feed. Flamers in je burner, elke maandag, dinsdag en donderdag.

I (L) Ype + Willem

Ype maakt strips. Willem is zijn vriendje en studeert. Psychologie, of zoiets, en o ja, hij schrijft ook ergens over muziek en elders over comics, maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe. Want Ype maakt strips.

Op fotostrips.nl kun je het resultaat zien, of beter lezen, of toch beter eh… zien? We moeten nog even wennen aan het concept van fotostrips, dat is duidelijk.

Dat wordt trouwens ook duidelijk door het soms wat lage humorniveau – of: wat iets tè lang de lens scherp stellen met een humorist kan doen – maar dat kan net zo goed liggen aan het feit dat het een Hollander is. Nee, geintje jongens: toppie. Want ‘3 Hoog‘, die andere fotostrip van Ype, was de eerste in zijn soort en daar mag-ie natuurlijk, in al zijn schattigheid (Seks! Porno! Ten bedstede! Sorry, mijn geest dwaalt af.), trots op zijn. En wij Belgen mogen dan weer jaloers zijn op de humor uit het noorden. Twee woorden: Theo. Maassen. Of: hoe inktzwarte zelfkastijding kan oplichten. Maar mijn geest dwaalt weer af.

Hier valt verder niets aan toe te voegen, behalve: leeskijken maar! Zienlezen maar! Bekijk het maar.

UPDATE: Zijn plaatjes verspreiden vindt Ype (of zijn website) niet leuk. Linken als de beesten, dan maar!

Hup, Holland…

…en Vlaanderen boven. Ene oetlul genaamd C. Huybrechts verknalt het even helemààl. Niet alleen hangt hij het beeld op van Wallonië als mongoloïde broertje van Vlaanderen, ook andere verwrongen denkbeelden voedt hij met graagte. Zo zouden wij Vlamingen het niet erg vinden om onder Nederlands bewind te vallen? Tiens.

Dat alles in een aflevering van het door mij al eens bewierookte programma ‘De wereld draait door’ van vorige week donderdag. Bekijk hier de aflevering in kwestie.

Rieken en fakkels, zeg ik u. Rieken en fakkels.

Foto van Humo.

Vrije val (2): De schone

Hoe laag…

…val je als je van een sokkel valt?

Tv op je pc (3): De wereld draait door

Zin in grappige filmpjes? Surf even naar de site van ‘De wereld draait door’, afdeling ‘De tv draait door’ en je bent enkele weken zoet.

Elke dag worden in ‘De wereld draait door’ de grappigste tv-momenten van de voorgaande dag(en) getoond, wat een ijzersterke en niets ontziend scherpe kijk oplevert. ‘DWDD’ is het programma dat we in Vlaanderen missen: een goede, ontspannende, bijwijlen zeer grappige en als het moet diepgravende talkshow zónder drang naar gezelligheid of BV-isering. Iets voor Goedele Liekens? Presentator Mathijs Van Nieuwkerk is zo’n beetje de Nederlandse Goedele: omnipotent prater en cultivoor, met eigen mening en tijdschrift.

‘DWDD’ is al twee jaar op de buis. Nog nooit van gehoord? Alle afleveringen va, het prijzen binnen slepende en immens populaire programamma zijn alsnog te bekijken op tinternet. Laaf je vooral aan de vrijdagafleveringen met als tafelheer humoristische flapuit, weet- en doet -het-al Marc-Marie Huijbrechts (foto). Het nieuwe seizoen is begonnen op 3 september.

 

Verwante berichten:

Tv op je pc (1): Roep openbaar om!

Tv op je pc (2): De lama’s

Tv op je pc (2): De lama’s

Verslavend. Dat is het minste wat je kan zeggen over het op ‘Who’s line is it anyway’ gebaseerde, maar dan dichter bij uw bed gelegene ‘De lama’s’. In deze Nederlandse improshow gaan telkens vier wacko’s op zoek naar de sappigste zinsnedes en de meest absurde situatiehumor.

Dat is meteen ook het grootste verschil tussen ‘De lama’s’ en ‘Who’s line…?’: de lama’s zijn verbaal veel creatiever – het zijn dan ook Nederlanders – en dus grappiger dan de Amerikanen als je meer houdt van absurde ironie dan van liedjes over bananen. Het is bovendien leuk het eens in je eigen taal te horen. In Nederland zijn ze na vijf jaar dan ook een gevestigde waarde en het paradepaardje (ahum) van BNN.

En dan zijn die Hollanders ook nog eens zo vriendelijk alle afleveringen online te zetten. Even ‘volledig scherm’-en en je kunt een lama-avond houden. Een tip: selecteer uit de verschillende seizoenen, zodat je verschillende spelletjes gezien hebt. Mijn favorieten zijn ‘De dierenwinkel’ en Ruben Nicolai. En wees gerust, die BN’ers hoef je niet te kennen om het leuk te vinden.

Verslavend, zeg ik je.

Foto via.

Tv op je pc (1): Roep openbaar om!

Dit is een roep om omroep. Ik ben namelijk een beetje boos. Op de openbare omroep. Die vertikt het namelijk om… openbaar om te roepen.

Ik wil geen 200 euro betalen om een jaar naar het nieuws te kunnen kijken.

Dat leg ik even uit.

Ik wil graag nieuws zien. Alleen heb ik geen kabel, want een kabelabonnement kost me, met aansluitingskosten erbij, 200 euro. Dat vind ik teveel, zeker aangezien er verder nauwelijks iets op tv komt waarvoor ik wil betalen. Wat ik wel wil zien, vind ik makkelijk op het internet (waarover later meer). Behalve dus nieuws.

Wel het VTM Nieuws. Dat kan ik online bekijken, een uur na uitzending. Maar dat is geen nieuws, dat zijn verhaaltjes over ongevallen, schietpartijen en eenogige eekhoorns. Als ik die verhaaltjes had gewild, had ik wel een kabelabonnement genomen.

Dus zou ik graag, omdat ik er toch belastingen voor betaal, het VRT-journaal online kunnen bekijken, en ‘TerZake’. En af en toe ‘De Zevende Dag’. Dat kan nog steeds niet.

Vandaar deze oproep aan de omroep: zet nu eens eindelijk al uw uitzendingen, of op zijn minst die van de nieuwsdienst, online! In .wmv, zodat ik ze ‘op groot scherm’ kan bekijken vanuit mijn bed. Maak van vrtniews.net nu eens een écht nieuwsnet. Wees openbaar.

(En kom nu niet af met het argument dat afzonderlijke reportages wel online staan. Alsof ik die allemaal afzonderlijk wil aanklikken! Nee, ik wil Martine! En Wim! En Phara!)

(En ja, ‘Villa Politica’ is wel online te bekijken. Maar wie wil dat nu zien? En waarom wel ‘VP’ en de rest niet?)

(En kijken met een antenne gààt niet in het centrum van Gent, meneer, en vanaf 2008 zendt de VRT alleen nog via de kabel uit, mevrouw.)

Dus online. Graag. Dank u.

Wees psychopaat (2)

waardoor we automatisch weer terecht komen bij de discussie over (de grenzen van) de vrije meningsuiting – bij uitstek in massamedia.

De vrijheid van meningsuiting (zoals vastgelegd in art. 10 van het EVRM) is inderdaad te dierbaar, te belangrijk, te basaal om zomaar te worden ingeperkt. Zelfs een verbod op discriminerende uitspraken vind ik te ver gaan*.

Maar.

Ik vind dat er een nuance moet worden gemaakt: waar wordt aangezet, dus moreel wordt verplicht, tot discriminatie (zoals extreem-rechts en ‘Manhunt 2′ doen**), moeten we de grens trekken. Want dan worden onbekende, mogelijk zwakkere anderen mogelijk negatief beïnvloed en dat is voor mij de plaats waar de individuele vrijheid ophoudt.

Vrijheid eindigt waar die van een ander begint. Ik ben ervan overtuigd dat een extreem spel als ‘MH2′, dat iemand ‘meezuigt’ in een moreel onaanvaardbare wereld en van het moreel onaanvaardbare een nastreefbaar en voorvechtbaar doel maakt, iemands geest inneemt en iemands mentale vrijheid beknot.

Verbieden, dus. Maar oppassen met dat precedent. Of op zijn minst héél hard sensibiliseren.

* Omdat het de deur opent voor een verdere inperking van de vrijheid, telkens dat ‘noodzakelijk’ wordt geacht in de context. Terwijl de richtlijn net ‘contextloos’ is, neutraal, steeds en overal toepasbaar. Ik vind dat we ons moeten hoeden voor uitzonderingen op iets zo positiefs als een recht.

** Zonder die twee over dezelfde kam te scheren.

Foto van.

Volgende Pagina »